با شتاب گرفتن توسعه اقتصادی-اجتماعی و بهبود استانداردهای زندگی در سطح جهانی، محیطهای مسکونی فراتر از سرپناهی برای نیازهای اولیه تکامل یافتهاند. اکنون این فضاها به عنوان مکانهایی عمل میکنند که احساسات را پرورش میدهند، رفاه را افزایش میدهند و سلامت جسمی و روانی را ارتقا میدهند. در ایجاد فضاهای زندگی ایدهآل، تعداد فزایندهای از مردم به فنگشویی - روش باستانی چینی برای چیدمان محیطی - روی میآورند و به دنبال هماهنگی بین انسان و طبیعت از طریق بهینهسازی فضایی هستند.
فنگشویی (به معنای واقعی کلمه «باد-آب») نشاندهنده یک سیستم سنتی چینی است که روابط بین محیطها و ساکنان انسان را تجزیه و تحلیل میکند. این عمل که بیش از 3000 سال پیش در دوره نوسنگی چین آغاز شد، از طریق چندین دوره سلسلهای به بلوغ رسید:
ساختار نظری فنگشویی شامل چهار مفهوم اصلی است:
اصل مرکزی شامل مدیریت گردش چی (انرژی حیاتی) از طریق:
روشهای کلیدی تعادل عبارتند از:
پیادهسازیهای مدرن بر موارد زیر متمرکز است:
استراتژیهای رایج پیشرفت شامل موارد زیر است:
کاربردهای قابل توجه در موارد زیر ظاهر میشود:
دیدگاههای علمی در مورد موارد زیر متفاوت است:
در حالی که اثربخشی فنگشویی همچنان مورد بحث است، اهمیت فرهنگی پایدار و کاربردهای عملی آن در طراحی محیطی، شایسته بررسی دقیق است. این عمل دیدگاههای ارزشمندی را در مورد تعاملات انسان و محیط ارائه میدهد که علم مدرن همچنان به کشف آن ادامه میدهد.